🖋Kırk yaşımdan beri,hoşgörüsüzlüğün şımarık çocuğu olan fanatizmin her şekline karşıydım…Bedia

 

 

🌸Tırabzana serilmiş Asya kırmızısı bol kilim

🌸

 

OLMADI İŞTE

 

uzatsan dallarını 

eylim eylim yapraklarımız 

uzatsan göğünü 

süt beyazı martılarımız 

uzatsan ellerini

sağır eden suskunluğumuz kavuşacak 

çemberi kırılacaktı kelimelerin 

olmadı işte...Bedia / v.uğur

 

 

 

🌸Şu mavi diyorum bayım...

Aydınlığın sadece bir adım gerisinde...

Ve çok derinlere bayım....

Çok derinlere baktığımda

Hep sen varsın...Bedia(vahide uğur)

 

🌸bu gece sen uyurken

düşlerimin rengine boyandı 

bir heykel simli sarıya mavi

kızıla dönüştü o deli deniz

sessizlikten atladı bir uçurum

ve boyumu geçen bir nehirde 

yıkandı ruhum...Bedia(vahide uğur)

 

🌸Karanlık, aydınlıktan kaçıyordu:

Uyandım...

Kalbimde güvendeydi adın,

Güvertede güvercinimsi adımlarım.

Ay, bana bakıyordu; ben, sana...

Karanlık,aydınlıktan kaçıyordu:

Uyandım...Bedia(vahide uğur)

 

 

🌸

Hem gökyüzüne aşık bir insanın

mesafelerle ne sorunu olabilir ki Bedia?..v.uğur / Bedia

 

 

🌸

NE DEDİ BİLİYOR MUSUN KAPTAN

 

yağmurun ardından gelen 

güneş gibiydi sözleri

ama bir gün 

ne dedi biliyor musun kaptan...

bir yeri bir yerden

bir yüreği bir yardan 

ayırmak içinmiş deniz...

              BEDİÂ / vahide uğur 

 

 

🌸

DEMEDİ DEME

 

geceler 

KARANLIĞI 

şal gibi örtüyor 

düşlerimin çatılarına...

BU aşkın gökyüzünden 

kırlangıç geçmez ARTIK... 

       BEDİÂ / vahide uğur

 

 

 

🌸

HİÇ UNUTMA 

 

ey sevgili 

gönlüm deniz 

sen ada’sın

hatırlarsın köpük köpük

sahiline vurduğumu

batıp gidersen unutma

hiç unutma

bıraktığın yerde durduğum

      BEDİÂ / vahide uğur

 

*****

Aynı yolun yolcusuysak eğer 

senin beni görmüyor olman 

ayrılık değil...

Hem ben kaybettim diyelim ay ışığını,

Ay ne kazanır ki bundan?...

Ben yıllardır o ay ışığında yandım da ah unutamadığım!...

Ondan ağardım...Hep ondan...BEDİÂ romanından/vahide uğur 

 

 

 

*****

🌸Güneydoğu’daki töreler,sosyologların öyle oturdukları yerden yorum yapmasıyla değişmez,bu töreleri değiştirmek için tanımak gerekir,demiştim...Düşüncem zamanla daha da gelişti.Ben,artık değiştirilmesi gereken her şeyi ama her şeyi evvela iyi tanımamız gerektiğini düşünüyorum...İşte çocukken,baba tarafımda törelerin kök saldığı bu davranışlarından bunaldıkça,beni hafta sonları anneanneme yollaması için anneme adeta yalvarırdım...Benim için gelenekle modernin savaşı; anneannemin duvarları sarmaşıktan görülmeyen,taş merdivenli o serin bahçesine girer girmez başlardı...Anneannemin yarım asırlık çamlık ormanına bakan Esentepe’deki 

o güzel evi,çocukluğumdan beri benim kalbimin yeşerip serinleyen gizli bir bahçesiydi...Benim canım anneannem,kahkahası güzel kadın,kalbimin gizli bahçesi...Seni unutup da soldurmayacağım...vahide uğur 25.05.2020

 

🌸Tüm hayatım,